Owczarki Podhalańskie


Idź do treści

Historia rasy

Informacje ogólne

Jest to jedna z ras dużego psa owczarskiego białej maści, jakie występują od wielu wieków na obszarach górskich środkowej i południowo-zachodniej Europy. Przodkami ich były zapewne - podobnie jak i innych tzw. dogowatych ras - psy, które przywędrowały do Europy w różnych czasach i w różny sposób z Azji, w szczególności z Tybetu. Jeśli chodzi o białe owczarki górskie, mogło to nastąpić w czasach wędrówki ludów, a więc ponad tysiąc lat temu. Nasz podhalańczyk jest ściśle związany z krajobrazem Tatr i Podhala, gdzie z dawien dawna był i jest nadal nieodzownym i niezawodnym pomocnikiem baców i juhasów w hodowli i pasieniu stad owiec. Dawniej, gdy w Tatrach występowały duże drapieżniki, jak niedźwiedź i wilk, głównym zadaniem owczarków była obrona przed nimi znajdujących się na wypasach owiec. Strzegły ich psy także przed dwunożnymi rabusiami, grasujżcymi ongiś na Podhalu. Obecnie czynności psów owczarskich polegają tylko na pilnowaniu stad owiec i pomaganiu juhasom w pasieniu ich na halach. Prócz tego górale używają ich również jako psów stróżujących do pilnowania zagród i domostw. W okresie zaborów nie prowadzono racjonalnej hodowli owczarków, utrzymywanych przez naszych górali. Natomiast w latach międzywojennych powstało kilka hodowli tych psów w majątkach obszarniczych, zapoczątkował też hodowlę i tresurę ich dla celów wojskowych Korpus Ochrony Pogranicza. W latach trzydziestych z inicjatywy ówczesnego Towarzystwa Miłośników Psa Służbowego opracowano wzorzec rasy oraz urządzono w 1937 r. pierwszą wystawę owczarków podhalańskich w Zakopanem, na której spośród 65 psów wystawionych wpisano do Księgi Wstępnej 18 sztuk. Druga wojna światowa przerwała zapoczątkowaną akcję rejestracji owczarków odznaczających się cechami rasowymi. Po wojnie górale rozmnażali te, potrzebne im ze względów gospodarczych psy, nie dbając o cechy rasowe ich wyglądu. Poczynając od roku 1954, grupa kynologów z Krakowskiego Oddziału Związku Kynologicznego rozpoczęła starania o prowadzenie prawidłowej hodowli owczarków podhalańskich, urządzając przeglądy i wystawy tych psów, w celu uzyskania najwartościowszego materiału hodowlanego. Opracowano też nowy wzorzec rasy, zatwierdzony przez FCI w 1967 r. Starania kilkuosobowej grupy entuzjastów rodzimej rasy zostały uwieńczone pełnym powodzeniem, i na początku lat siedemdziesiątych mieliśmy już kilkadziesiąt podhalańczyków z pełnym rodowodem, a w latach 1977-1980 wpisano do PKR ponad 500 tych psów. Ogólna liczba owczarków podhalańskich wpisanych do Polskiej Księgi Rodowodowej wynosi obecnie ponad 800 sztuk (1983 r.) Prócz tego jest jeszcze pewna liczba psów utrzymywanych przez górali, lecz nie rejestrowanych w Związku Kynologicznym. Warto nadmienić, że tą rasą zainteresowano się obecnie w krajach zachodnioeuropejskich.


Podmenu:


Powrót do treści | Wróć do menu głównego